De belangrijkste elementen voor een complete kweektent zijn verlichting en een klimaat systeem, daarnaast heb je nog een aantal kleine dingen nodig.

De kweektenten compleet op onze website is de meest simpele uitvoering en worden met name verkocht aan beginnende kwekers die relatief goedkoop willen starten.

Verlichting

Per 1m² tot 1.44m² (120*120cm) kan 1* 600watt of 1* 400 watt geplaatst worden. Aan de hand van de volume van de tent kan het aantal kweeklampen bepaald worden.

Welke transformator?

V.S.A

De standaard V.S.A´s worden het meest gebruikt, ik denk dat dit komt doordat ze relatief goedkoop zijn en makkelijk hanteerbaar. Echter hebben deze zo hun voordelen en nadelen. Onder de voordelen verstaan we; dat ze goedkoop zijn, redelijk makkelijk aan te sluiten ( enige kennis van elektriciteit is noodzakelijk ) onderdelen vervangbaar zijn, prima prijs kwaliteit verhouding.  Nadelen zijn; Meestal geen thermische beveiliging, hoog ampère, stel dat u lamp defect gaat blijven deze transformators opnieuw opstarten, gaan zoemen en meer stroom verbruiken naar enige tijd gebruik, worden warm, zijn zwaar in gewicht (5-7kg) en het is noodzakelijk meerdere lampen te schakelen met relais kast of schakelbord.

E.V.S.A

De EVSA´s Zij elektronisch geschakelde ballasten, en niet zoals gewone ballasten gevuld met een berg koper om hoogspanning op te wekken. De ballasten worden gestuurd doormiddel van chips, hierdoor verbruiken ze een stuk minder ampère en hebben ze 5 tot 20% meer lumen p/watt output dan een standaard transformator, ze verbruiken plus minus 10% minder stroom, en wel tot 90% minder warmte, en wegen maximaal 3.5kg, en maken ze gebruik van een soft start ( dus niet in 1x maal vol vermogen zoals een normale vsa ). Daarnaast zijn ze makkelijker in gebruik en aan te sluiten.  Sommige modellen zijn dimbaar zoals bv; Lumatek en de Dimlux series, dit heeft zo zijn voordelen want in het begin van de kweek heb je niet direct je volle licht rendement nodig, en als het warm is in de zomer kun je het klimaat beter onder controle krijgen, daarnaast zijn ze voorzien van een lumenboost voor extra output. De dimlux series zijn zelfs te dimmen tot 20% en natuurlijk voorzien van een lumenboost met de hoogst gemeten output ooit! Verder is hiervoor ook een plant tempratuur camera voor te koop, deze meet het blad tempratuur van de plant en als de plant de verdamping niet meer aankan de lampen uit zich zelf dimmen. Voor meer info over de dimlux klik hier. Voor de meeste EVSA´s wordt ook een relaiskast of schakelbord aangeraden, maar bij de dimlux is deze overbodig. De EVSA´s gemonteerd met lampenkap zijn Diepstraler´s en bedoeld voor 1m², en zeer makkelijk in gebruik, deze zijn voorzien van een stroomkabel en haken zodat ze makkelijk op te hangen zijn, een echte plug and play ballast.

Welke Lampen Kap?

Spiegel en hamerslag kappen?

Tot mijn verbazing kiezen de meeste mensen voor een simpele spiegel of hamerslag kap. Dit zijn reflectors en daar is ook alles mee gezegd. Met deze lampenkappen heb je geen optimaal rendement (verlies tussen de 5 en 20%) en de licht verdeling is ook niet optimaal.

Diamand lampen kappen.

Diamand kappen zijn al de betere lampenkappen. Deze kappen hebben bijna geen licht verlies en de lichtverdeling is al vele malen beter dan met een spiegel of hamerslag kap.

Adjust A Wing lampen kappen

Adjust a wing lampen kappen is zal maar zeggen de Ferrari onder de lampenkappen. Deze hebben het minste licht verlies door de glas coating en een optimale lichtverdeling die zelf te sturen is omdat deze kap verstelbaar is. Daarnaast kunnen deze lampen kappen zeer kort op het gewas geplaatst worden en zorgen voor een mooi strak planten bed. 

Welke Bulb?

Persoonlijk heb ik geen voorkeuren, je moet toch al een top kweker zijn met jarenlange ervaring om de verschillen te merken tussen bijvoorbeeld een son t pia of een grolux. Dit is zo moeilijk te bepalen omdat een kweekruimte ieder zijn eigen eigenschappen heeft en iedere hoek van een ruimte andere eigenschappen heeft. Het meten van de output ( lumen of par ) kan een duidelijk beeld geven, alleen is dit een moment opname omdat alle lampen nooit exact dezelfde waardes hebben. En pas optimaal geven na enige tijd verbruik. Ik raad alleen aan  bulben te vernieuwen naar ongeveer een half jaar, omdat dan de lumen / par ontzettend hard achter uitgaan.

Klimaat systeem

Een klimaat systeem is bedoeld voor het verversen van de lucht in de kweekruimte. Deze heeft twee functies; 1; co2 aanvoer (brandstof van de plant) 2; het koelen van de ruimte dat nodig is omdat de lampen hittebronnen zijn in de ruimte.

Onder klimaat systeem verstaan we;

Afzuiging

De capaciteit van de afzuiging word bepaald door de aantal lampen die ophangen. Standaard vuistregel is per 400watt ­+- 250m³ en per 600watt 350m³ afzuiging. Persoonlijk zou ik altijd wat extra afzuig capaciteit nemen (500m³ per 600watt lamp) zodat je zeker weet dat de tempraturen goed te sturen zijn.

Inblaas

Dit kan op twee manieren gerealiseerd worden.

1; passieve inblaas, dit betekent dat je er een luchttoevoer in ruimte moet zijn door een opening die twee maal zo groot is als de diameter van de afzuig slang, waardoor de lucht dan passief naar binnen gezogen wordt.

2; actieve inblaas, dit raad ik persoonlijk aan, de actieve inblaas is ook een afzuig motor die de helft van de capaciteit heeft van de afzuigmotor. Voorbeeld; u heeft 2 lampen hangen van 600watt, dat is 2*500m³ = 1000m³ dus een afzuigmotor  van 1000m³ dan wordt de inblaas motor 500m³. De inblaas en afzuiging kunt u allebei schakelen met een degelijke klimaat controller waardoor deze motoren synchroon in en uitblazen waardoor de des gewenste tempratuur gehaald wordt.

Buisventilator of mdf Box als afzuiging / inblaas?

Persoonlijk zou ik altijd voor een mdf kist gaan, De voordelen van zo´n kist zijn dat ze een stuk minder lawaai maken, en veel beter dimbaar zijn dan een buisventilator. Bent u op zoek naar een kist die bijna helemaal geen geluid maakt zou ik voor een softbox gaan. De buisventilator heeft als voordeel dat ze klein zijn en handig in gebruik, maar ze zoemen graag als ze gedimd worden en zijn redelijk luidruchtig, dit is een groot nadeel.

Koolstoffilter

Een koolstoffilter wordt gebruikt voor het filteren van nare geurtjes, deze moet u altijd in dezelfde capaciteit pakken als de afzuigmotor. Persoonlijk zou ik kiezen voor een rhino filter, omdat deze hun kwaliteit bewezen heeft en licht in gewicht en makkelijk in de omgang zijn.

Klimaat controller

Een klimaat controller is een zeer belangrijk onderdeel bij het samenstellen van je kweekruimte. Een klimaat controller regelt dan ook je klimaat (tempraturen) die zeer belangrijk zijn voor je planten. Een degelijke klimaat controller vind ik dan ook een echte must, deze zorgt er dan ook voor dat je klimaat systeem goed functioneert en de afzuiging / inblaas synchroon loopt. Veel mensen kopen een simpele klimaat controller zoals links afgebeeld, deze werken wel, maar niet optimaal en is veel geregeld en metingen  voor nodig  deze fatsoenlijk aan de praat te krijgen, daarnaast dimmen deze ook op frequenties die de meeste motoren laat zoemen.. Persoonlijk zou ik voor kleine ruimtes (tot 4 a 6m²) voor de smscom twin controller gaan, deze werken perfect en zijn goedkoop in prijs kwaliteit verhouding. Voor grotere ruimtes wordt het al een 7 / 14 of 28 amp kimaat controller. Deze zijn dan ook een stuk duurder.

• 0.5 m2
• LED Spectra Unit classic; 90 watt / 120 watt
• LED Spectra Unit special; 104 watt / 155 watt

• 1.0 m2
• LED Spectra Unit classic; 300 watt
• LED Spectra Unit special; 348 watt

• 1.5 m2
• LED Spectra Unit classic; 600 watt
• LED Spectra Unit special; 696 watt
• LED Spectra Unit power; 1200 watt

Indien de LED Spectra Unit wordt toegepast als ondersteunende kweekverlichting dan zal het te bestrijken kweek oppervlak naar gelang de hoogte meer m2 bedragen.

1 standaard blauwe led (350mA) > gebruikt tussen de 3.2 – 3.8 volt. Het wattage berekenen we als volgt; 0.35 x 3.2 volt = 1.12 watt per led.

1 standaard rode led (330mA) < gebruikt tussen de 2.2 – 2.4 volt. Het wattage berekenen we als volgt; 0.33 x 2.2 volt = 0.729 watt per led.

Uit bovenstaande berekening kunnen we opmaken dat de toegepaste led van invloed zijn op het stroomverbruik. Door de 11 verschillende toegepaste led in de LED Spectra Unit classic en de 16 verschillende toegepaste led in de LED Spectra Unit special en power is het lage stroomverbruik te verklaren.

Advies verkoopprijs : € 89,50

De DS06 plantproces stuurspot is samengesteld uit 4 verschillende nanometer led(4 band). En wordt als dag bloei stuurlicht toegepast. Dutch Green growlights heeft unieke eigen ontwikkelde led toegepast waardoor een goed resultaat wordt verkregen.

Toepassing: bloeiperiode
Plantproces; fotosynthese en fotoperiodisme

Deze 12 watt spot kan worden toegepast als bloei ondersteuning voor verouderde led kweeklampen, led ufo, led growlight, CFL, HPS kweekverlichting en daglicht. Door de toegepaste lenstechniek met geslepen gradenhoek zorgt ervoor dat het licht zich gelijkmatig verspreid over het kweekoppervlak.

Fotosynthese plantproces:
is licht wat omgezet wordt in chemische energie. Dat is noodzakelijk voor de synthese van de organische componenten waaruit de plant is opgebouwd.
Bij de fotosynthese voorziet de plant in haar energie¬behoefte door met de energie van het licht, uit water en koolzuur de benodigde koolhydraten te vormen. Hierdoor kan de plant groeien en bloeien.

De Fotoperiodisme plantproces:
De daglengte (lichtperiode) is voor veel planten een informatiebron waarmee het moment bepaald wordt om te gaan bloeien. Het gedrag en de ontwikkeling van de planten worden dus beïnvloed door de lichtperiode. Welke weer afhankelijk is van de rood/ver rood verhouding van het licht. Want naast Infra rood heeft de rood/ver rood verhouding (R/VR) van licht speelt een zeer belangrijke rol bij de ontwikkeling van planten. De R/VR wordt waargenomen via het de fotoreceptor fytochroom. Een fytochroom is een bichromatische fotoreceptor met een absorptie maxima in het rode en het ver rode deel van het spectrum. Rood licht wordt voornamelijk geabsorbeerd door de Pr vorm (inactief bloeihormoon) van fytochroom en ver rood licht door de Pfr vorm (geactiveerd bloeihormoon). Als gevolg van de absorptie van rood licht wordt Pr omgezet in Pfr en omgekeerd wordt Pfr door absorptie van ver rood licht weer omgezet in Pr. De uiteindelijk verhouding tussen de Pr en Pfr vorm van fytochroom is bepalend voor veel ontwikkelingsprocessen in de plant, zoals kieming van zaden, vrucht ontwikkeling en zelfs het aantal productieve lichturen in de bloei periode.

Advies verkoopprijs : € 85,50

De DS04 plantproces stuurspot is samengesteld uit 5 verschillende nanometer led(5 band). En wordt als nacht stuurlicht toegepast. Tijdens de rustperiode schakelt u de DS04 aan. Growpalace heeft unieke eigen ontwikkelde led toegepast waardoor dit proces niet het bloeiproces beïnvloedt tijdens de nacht. Er zijn diverse aantoonbare succesvolle kweken gedaan met de DS04.

Toepassing: groei & ontwikkeling
Plantproces; fotomorfogenese.

Deze 12 watt spot kan worden toegepast bij alle toepasbare kweek verlichting zowel in de kassen als binnenteelt, en is energiezuinig. Door de toegepaste lenstechniek met geslepen gradenhoek zorgt ervoor dat het licht zich gelijkmatig verspreid over het kweekoppervlak.

Fotomorfogenese plantproces:
De fotomorfogenese spot in onder andere uit gerust met UV-A wat hoofdzakelijk een rol speelt bij het smaak, geur en leidt tot de uiteindelijke vorm, kleur en bloei van de plant. Dit is natuurlijk voor een belangrijk deel genetisch vastgelegd, maar wordt gestuurd door bepaald licht.

bestuiving

Overdracht van stuifmeel van de mannelijke naar de vrouwelijke geslachtsorganen van zaadplanten.

bladgroenkorrels

De delen van de plant die de groene kleur geven. Hier vindt de fotosynthese plaats.

bevruchting

Versmelting van de mannelijke met de vrouwelijke geslachtscel

chromosoom

Dragers van erfelijke eigenschappen

drugs

Stimulerende, verdovende of hallucinerende middelen

eicel

Vrouwelijke geslachtscel

fotosynthese

Het proces waarbij planten van koolstofdioxide, water en licht zuurstof en glucose maken.

gedrag

Iedere waarneembare activiteit van mens of dier

genetica

Leer van de erfelijkheid

geslachtelijke voortplanting

Voortplanting waarbij de nieuwe individuen ontstaan door versmelting van geslachtscellen

geslachtscellen

Cellen met chromosomen in enkelvoud

hasj

Drugs gemaakt van de hars van de Cannabisplant

hermafrodiet

Tweeslachtig wezen, mens of dier met tegelijk vrouwelijke en mannelijke kenmerken

homoloog

Overeenkomstig

hormoon

In het lichaam gevormde stof die prikkelend of remmend werkt op organen

koolstofdioxide

Koolzuurgas. Bijvoorbeeld de bubbels in cola.

lichaamscellen

Cellen met chromosomen in paren

marihuana

Drugs gemaakt van de gedroogde bloemen van de Cannabisplant

meeldraad

             Mannelijk geslachtsorgaan in een bloem

neurotransmitter

Boodschapperstof in de hersenen

ongeslachtelijke voortplanting

Voortplanting waarbij geen bevruchting plaatsvindt.

psychoactief

Bewustzijnsverandering die teweeg gebracht wordt door een stof in je hersenen

stamper

Vrouwelijk geslachtsorgaan in de bloem

stuifmeelkorrel

Mannelijke geslachtscel

THC

Werkzame stof in Cannabis

tweehuizig

Met mannelijke en vrouwelijke bloemen op aparte planten

X-chromosoom

Chromosoom dat in lichaamscellen van vrouwen in tweevoud voorkomt en in lichaamscellen van mannen in enkelvoud. X-chromosoom speelt een rol bij de bepaling van het geslacht

Y-chromosoom

Chromosoom, dat in lichaamscellen van mannen in enkelvoud voorkomt en dat ontbreekt bij vrouwen

zelfbestuiving

Bestuiving waarbij pollen op stempels van bloemen van dezelfde plant terechtkomt.

 

De kieming van een cannabisplant maakt deel uit van de levenscyclus van de plant. De kieming is het proces waarbij het zaad water opneemt. Hierdoor zwelt het zaadje op en barst het open. Een wortel komt dan naar buiten. De wortel groeit direcht naar beneden. Ondertussen groeit er een stengel naar boven. Het voedsel dat nodig is voor de eerste groei komt uit het zaadje. Met de stengel komen de twee zaadlobben mee naar buiten. De zaadlobben zijn de eerste paar bladeren van de plant. In het begin zijn deze bladeren wit van kleur, maar zodra de zaadlobben boven de grond uitkomen kleuren ze groen door het chlorofyl. De wortel van het plantje groeit nog steeds verder. Omdat de eerste paar bladeren nog te klein zijn kan de de plant nog niet alle voedsel door fotosynthese krijgen. Het voedsel uit het zaad is nu bijna allemaal verbruikt. Dit deel van de levenscyclus van de hennepplant duurt ongeveer 10 dagen.

Een tweede paar bladeren ontstaat nu. Deze bladeren zijn veel groter dan het eerste paar bladeren maar hebben nog niet de kenmerkende vorm van hennepbladeren. De plant kan nu genoeg voedingsstoffen binnenkrijgen door de fotosynthese en de opname via de wortels. Elk volgende paar bladeren wordt groter. Vanaf het derde paar bladeren hebben deze ook de vorm van een hennepblad. Na zes weken is dit proces voltooid en is het een volwassen plant.

De plant groeit nu alleen nog in grootte. Dit gebeurt doordat in de toppen van de wortel en van de stengel nieuwe cellen worden bijgemaakt. Hierbij wordt de plant belemmerd door de grootte en hoeveelheid van de bladeren. De bladeren zorgen voor de vorming van voedingsstoffen voor de groei van de plant. Bij de groei in hoogte van de hennepplant, krijgt de plant dus ook steeds meer bladeren. De plant groeit nu ongeveer vier centimeter per dag. Ook worden er bloemen en knoppen gevormd. Deze veranderingen noemen we ontwikkeling. Door de ontwikkeling kunnen de organen van de plant hun functie steeds beter vervullen.

De plant is nu volwassen en volgroeid. Er kunnen nu door bestuiving nieuwe zaden gevormd worden. De cyclus kan weer aan opnieuw beginnen. ]]> Thu, 23 Sep 2010 11:05:27 +0000 http://www.growpalace.com/nl/blog/Celgroei/ Celgroei

Een kweker van medicinale cannabis wil zo groot mogelijke planten. Hoe groter de opbrengst van plantaardig materiaal, hoe meer medicijnen er gemaakt kunnen worden, hoe meer mensen geholpen kunnen worden. Planten groeien door celdeling en plasmagroei. Tijdens plasmagroei neemt de hoeveelheid cytoplasma in de cel toe en wordt de cel groter. Dit vindt plaats na de celdeling. Bij planten vindt celdeling plaats in het meristeem (deelweefsel). De meristemen liggen in de toppen van wortels en stengels (groeipunten genoemd), in knoppen, in jonge bladeren en in het cambium. Dit zijn dus de plekken van waaruit de plant groeit. Deze groei kan in de lengte en in de breedte plaats vinden. In het cambium vindt alleen breedte-groei plaats.

Bij celdeling ontstaan uit één cel steeds twee nieuwe dochtercellen. Bij de breedte-groei in het cambium (RING meristeem) blijft na deze celdeling één dochtercel in het cambium liggen, de andere dochtercel komt buiten het cambium terecht. De cellen schuiven zo in de breedte steeds een plekje naar buiten op, waardoor de stengels of wortels van de plant dikker worden.

Lengte-groei vindt op bijna dezelfde manier plaats. De cellen schuiven nu echter niet op naar buiten maar naar boven (in de stengels) of beneden (in de wortels). De cellen die buiten het meristeem komen te liggen, nemen veel water op waardoor ze groter worden. Dit proces wordt celstrekking genoemd. Celstrekking vindt plaats onder invloed van auxines, een groeihormoon dat in de bladeren wordt geproduceerd. Deze stoffen zorgen ervoor dat de rekbaarheid van de celwanden in de groeipunten groter wordt. De hoeveelheid auxines wordt beïnvloed door de hoeveelheid licht. De kant van de stengel die in het licht staat bevat een lagere concentratie auxines dan de schaduwkant van de stengel. Hierdoor groeit de plant naar het licht toe. Dit verschijnsel heet fototropie. Om van de productieplaats (bladeren) naar de wortels te komen, gebruikt de plant een transportweg die dwars door de cellen en door de hele plant heen loopt

Hierna gaan de cellen zich specialiseren; sommige worden wortelhaar, andere worden opperhuidcel of parenchymcel. Hout- en bastvaten ontstaan ook door specialisatie na celdeling in het cambium. De cellen die aan de buitenzijde van het cambium liggen, ontwikkelen zich tot bastcellen, de cellen aan de binnenzijde worden houtcellen. Er ontstaan meer houtcellen dan bastcellen. Hierdoor is de laag hout dikker dan de laag bast. De cellen zijn de basis waaruit de vaten gemaakt worden. De verticale celwanden worden dikker doordat er tegen de bestaande primaire celwanden cellulose en lignine (houtstof) wordt afgezet. De houtstof in het hout zorgt voor de stevigheid van de plant. Deze afzetting wordt secundaire celwand genoemd. Hierna verdwijnen van de bovenelkaar liggende houtcellen de horizontale celwanden. De afzonderlijke cellen gaan hierbij verloren. Er zijn verschillende afzettingen mogelijk. Bij de groeiende delen van de plant worden spiraal- en ringvormige afzettingen gemaakt. Bij andere plantendelen zijn de afzettingen netvormig of bedekken bijna de hele primaire celwand. Op de plekken waar geen secundaire celwand is afgezet is nog zijwaarts transport tussen de cellen onderling mogelijk. Bij bastvaten verdwijnen de horizontale celwanden niet, maar komen er openingen in. Hierdoor verdwijnt de cel niet, maar de celkern gaat wel verloren. Daardoor leven bastvaten maar kort.

Uit het cambium kunnen zich ook parenchymcellen ontwikkelen. Deze cellen vormen vaten die mergstralen genoemd worden. Ze verzorgen het transport van stoffen van de bast naar de kern (het merg) en omgekeerd, radiaal transport genoemd.

Als alle zaden van een plant direct onder de plant begonnen te kiemen, zouden de verschillende kiemplantjes te weinig ruimte hebben om uit te groeien. Daarom moeten de zaden van de planten verspreid worden. Om de zaden van een plant te verspreiden, moet de vrucht van een plant verspreid worden. In een vrucht kunnen meerdere zaden zitten. De vruchten van een plant kunnen op drie manieren verspreid worden:

• Verspreiding door de plant zelf
  Sommige planten verspreiden hun zaden door de zaden weg te slingeren. Dit gebeurt bijvoorbeeld doordat de vruchten openspringen. De kracht waarmee dit gebeurt zorgt er dan voor dat de zaden weggeslingerd worden.
• Verspreiding door de wind
  Bij de meeste planten worden de zaden verspreid door de wind. Deze vruchten en zaden hebben pluisjes of vleugeltjes waardoor ze lang in de wind blijven hangen en goed kunnen zweven.
• Verspreiding door dieren
  Bij sommige planten hebben de vruchten sappig vruchtvlees dat door dieren wordt gegeten. De dieren eten dan de vruchten met zaad op en verspreiden het zo met hun uitwerpselen. Ook kan het zijn dat de vruchten van planten kleine weerhaakjes hebben waardoor ze in de vacht van een dier blijven hangen.

Hennepkwekers die de planten kweken voor drugs of medicijnen, willen niet graag dat de vrouwelijke planten bevrucht raken. Als de bevruchting door mannelijk stuifmeel alsmaar uitblijft, gaat de plant in haar wanhoop haar reserves aanspreken voor het produceren van alsmaar meer stampers, die zich aaneen rijgen van vingerdikke tot polsdikke geurige toppen, zwaar van de hars, rijk aan THC! Hier is het de wietboer om te doen! Op het hoogtepunt van de bloei worden deze toppen geoogst en gedroogd. Deze onbevruchte toppen noemt men Sinsemilla, wat Spaans is voor "zaadloos". Bij het ontstaan van het zaad door het samensmelten van de kern van de stuifmeelkorrel en de kern van de eicel veranderd er veel in de plant. De kroonbladeren van de bloem verschrompelen en vallen af. Er kan dan geen marihuana gemaakt worden. Ook de kelkbladeren en de meeldraden verschrompelen en vallen af.

In het vruchtbeginsel groeien na de bevruchting de bevruchte zaadbeginsel uit tot zaden. Het vruchtbeginsel zelf groeit ook, onder andere door het reservevoedsel dat in de zaden zit. De wand van het vruchtbeginsel wordt groter en dikker. Het geheel groeit uit tot een vrucht. De vrucht van een hennepplant heeft een harde schil en ziet er uit als een noot. Het bevat veel vetzuren en heeft daardoor een hoge voedingswaarde. het eten van de vrucht kan wel een hallucinerende werking hebben.

De hennep zaden worden verkregen door de vruchten de drogen. Ze zijn rijk aan eiwitten, vitaminen en mineralen. De zaden hebben geen psychoactieve eigenschappen, omdat het geen THC bevat. De zaden kunnen worden geperst voor olie of gepelt voor de voedzame inhoud van de zaden. Hennep zaden bevatten gamma-linolenic acid (GLA).

De gepelde hennep zaden zijn beter te verteren dan sojabonen. Ze kunnen worden geroosterd of kunnen in veel verschillende voedingsmiddelen worden gebruikt. Het wordt ook gebruikt in vogelvoer en is ook een goed ingrediënt in (huis)diervoer.

De zaden van hennep bevatten 25 tot 35 procent olie en bevat veel essentiële vetzuren. De koudgeperste olie is licht groen en heeft een lichte gras smaak. Deze olie kan voor veel gerechten worden gebruikt zoals tofu en margarine en kan samen of in plaats van olijf-, walnoot, en zonnebloemolie worden gebruikt. De olie wordt ook gebruikt in verf, shampoos en zepen.

De bloemen van een plant hebben een belangrijke functie. In de bloemen bevinden zich de voortplantingsorganen, zij zorgen dus voor de voortplanting van de plant. De vrouwelijke bloemen bevatten de stampers met daarin de eicellen, de mannelijke bloemen bevatten de meeldraden met daarin de zaadcellen (stuifmeelkorrels). Om zich voort te kunnen planten, moeten de stuifmeelkorrels bij de stamper van een andere bloem of bij de stamper van de eigen bloem terecht komen. Dit overbrengen van de stuifmeelkorrels wordt bestuiving genoemd.

Voor de mens is de bloem van de hennepplant ook belangrijk. Van de gedroogde en verkruimelde bloemtoppen wordt de marihuana gemaakt. De bevruchte zaden worden gebruikt voor verschillende doeleinden. Meer hierover kun je lezen op de pagina over vruchten en zaden. Thu, 23 Sep 2010 10:47:43 +0000 http://www.growpalace.com/nl/blog/Bouw-van-bloemen/ Bouw van bloemen

Net als veel andere planten heeft de hennepplant (Cannabis sativa) bloemen. Hennep bloeit van juni tot en met augustus met groenachtige bloemen. Hennep is een éénjarige tweehuizige plant. Tweehuizig betekent dat de plant mannelijke en vrouwelijk planten heeft. Eenhuizig betekent dat er aan een plant zowel mannelijke als vrouwelijke bloemen voorkomen. Soms komen er ook hennepplanten voor die eenhuizig zijn en dus mannelijke en vrouwelijke bloemen dragen. Deze planten worden hermafrodiet genoemd.

Behalve eenhuizig en tweehuizig, kunnen planten ook nog eenslachtig of tweeslachtig zijn. Eenslachtige bloemen hebben of meeldraden of een stamper, tweeslachtige bloemen hebben allebei. Hennep is eenslachtig. De mannelijke bloemen, herkenbaar aan de meeldraden, staan in pluimen en de vrouwelijke bloemen, die stampers dragen, staan in aren in de bladoksels.

Meeldraden zijn de mannelijke voortplantingsorganen van de plant. Een meeldraad kan je opdelen in de helmdraad en de helmknop. De helmknop is weer onder te verdelen in helmhokjes. Het stuifmeel van de plant ontstaat in de helmknop. Stuifmeelkorrels zijn de mannelijke geslachtscellen. Deze zorgen, net als bij de mens voor bevruchting van de vrouwelijke eicel.

Het vrouwelijke voorplantingsorgaan is de stamper. Een stamper bestaat uit drie delen: de stempel, de stijl en het vruchtbeginsel. In het vruchtbeginsel van de vrouwelijke plant bevinden zich verschilllende zaadbeginsels. Deze zaadbeginsels zorgen voor de productie van de eicellen, de vrouwelijke geslachtscellen. Dit is weer net zoals bij de mens, waarbij de eierstokken de eicellen produceren. In ieder zaadbeginsel onstaat één eicel.

De bloemen van hennep en alle andere planten bestaan uit een bloemkelk met kelkbladeren. Naast deze kelkbladeren heeft de bloem ook nog kroonbladeren, de bloemkroon.

Mensen hebben andere levende wezens nodig om van te leven. We gebruiken dieren voor hun vlees, en planten voor groente en fruit. Mensen zijn heterotroof. Planten hebben niemand nodig, zij maken hun eigen voedsel door anorganische stoffen zoals koolstofdioxide, water en zouten om te zetten naar organische stoffen zoals suiker en zetmeel. Planten zijn autotroof.

Cannabis en alle andere planten hebben een soort 'fabriekjes', bladgroenkorrels, in hun bladeren. Deze fabriekjes maken suiker die de plant gebruikt om van te groeien. Om suiker te maken heeft een plant maar een paar dingen nodig: water, licht en koolstofdioxide. Een andere naam voor koolstofdioxide is koolzuurgas. Koolzuurgas zijn de bubbels in bijvoorbeeld cola. Het maken van suiker uit water, koolzuurgas en licht heet fotosynthese. 'Foto' verwijst naar het licht dat nodig is, synthese is een moeilijk woord voor 'maken'. Fotosynthese wordt ook wel koolstofassimilatie genoemd. Assimilatie betekent het maken van organische moleculen uit kleinere moleculen. In dit geval zijn deze kleine moleculen anorganisch. Omdat bij de fotosynthese de koolstof uit de koolstofdioxide wordt gebruikt wordt dit koolstofassimilatie genoemd. Behalve suiker wordt er bij de fotosynthese ook zuurstof gemaakt. Mensen hebben planten dus dubbel nodig: voor de groente en fruit en voor de zuurstof. Mensen gebruiken zuurstof om te ademen.

De fabriekjes waarin de fotosynthese plaatsvindt heten bladgroenkorrels of chloroplasten. Bladgroenkorrels zitten in alle groene delen van een plant, met name in het palissadeparenchym van de bladeren.

In de doorsnede van een blad vind je de volgende structuren:

1. Cuticula; Dit is de waterafstotende waslaag aan de boven- en onderkant van het blad
2. Palissadeparenchym; Dit zijn langgerekte cellen in het bladgroenhoudend weefsel van bladeren die veel bladgroenkorrels bevatten.
3. Nerf
4. Epidermis; Dit is de opperhuid
5. Sluitcel van een huidmondje
6. Opening van een huidmondje
7. Luchtholte
8. Sponsparenchym

Bladgroenkorrels geven de groene kleur aan de plant. De bladgroenkorrels zetten water, licht en koolstofdioxide om in zuurstof en suiker. Suiker is de bouwstof die planten nodig hebben om te leven. Deze suiker wordt gebruikt bij de dissimilatie. Dissimilatie is het proces waarbij organische stoffen worden afgebroken en energie vrijkomt. Deze energie wordt dan gebruikt voor processen in de plant, bijvoorbeeld bij de opbouw van reservestoffen om de winter door te komen en in de lente weer opnieuw uit te kunnen groeien.

Het water dat nodig is voor de fotosynthese nemen de planten met hun wortels op uit de bodem. Vanuit de wortels gaat het via de vaten van de plant naar de bladgroenkorrels. Koolstofdioxide halen de planten uit de lucht. Dit gas diffundeert via de huidmondjes en de luchtholtes naar de bladgroenhoudende cellen. Huidmondjes zijn kleine openingen die vooral aan de onderkant in de bladeren zitten. De zuurstof die vrijkomt tijdens de fotosynthese wordt via de huidmondjes afgegeven aan de lucht. Een andere functie van huidmondjes is het tegengaan van verdamping van water bij warm weer zodat de plant niet uitdroogt. Dit doen de huidmondjes door dan te sluiten. Het licht dat nodig is voor de fotosynthese komt van de zon of van lampen. Wanneer planten in het donker staan of geen water krijgen, kan er geen fotosynthese (assimilatie) plaatsvinden. De planten kunnen dan geen suiker maken en gaan dood. Dissimilatie kan wel in het donker plaatsvinden. Hier is namelijk geen licht voor nodig.

De fotosynthese kun je ook in een formule zetten. Rechts van de pijl staat dan wat de plant nodig heeft voor de fotosynthese. Links van de pijl staat wat de plant maakt:

koolstofdioxide + water + licht -> glucose + zuurstof

De snelheid van deze reactie wordt bepaald door de factor die het minst gunstig aanwezig is. 's Nachts is licht de beperkende factor, en bij droog weer is dat water.

Bij de fotosynthese wordt heel veel glucose gevormd. De glucose wordt gebruikt voor dissimilatie, opbouw en herstel van de plant en vorming van reservestoffen. Bij de vorming van reservestoffen wordt glucose omgezet in zetmeel en opgeslagen in cellen van palissadeparenchym en sponsparenchym. Als de plant (extra) voedsel nodig heeft, wordt de zetmeel weer omgezet in suiker.

In een blad zijn de volgende structuren te herkennen:

1. Bladmoes; Bladweefsel tussen de nerven
2. Zijnerf; Aftakking van de hoofdnerf in een blad
3. Hoofdnerf; Verdikte, van de steel uitgaande vaatbundel in een blad
4. Bladsteel; Steel die de bladschijf verbindt met de stengel
5. Bladschijf; Vlak deel van een plantenblad

In de bladeren lopen de vaatbundels via de bladsteel, waarmee het blad aan de stengel vastzit, door in de bladschijf. Hier worden de vaten nerven genoemd. In het midden van het blad loopt de hoofdnerf. Aftakkingen hiervan worden zijnerven genoemd. De vaten in een plant zijn te vergelijken met de vaten bij de mens.

Bij de nervatuur kun je twee soorten onderscheiden. Handnervig en veernervig. De nerven zorgen net als de vaatbundels voor stevigheid en transport. Tussen de nerven ligt het bladmoes. In het bladmoes liggen bladgroenkorrels. Dit zijn kleine fabriekjes waar suiker en energie wordt gemaakt (fotosynthese). De suiker is nodig voor de groei en ontwikkeling van de plant. Daarnaast wordt de suiker opgeslagen als reservevoedsel in de wortels van de plant.

Bladeren kunnen er heel verschillend uitzien. Vergelijk bijvoorbeeld maar eens een hennepblad met een eikenblad. Een eikenblad is een enkelvoudig blad. Een hennepblad is een voorbeeld van een veernervig samengesteld blad.

Bij een samengesteld blad bestaat de bladschijf uit meerdere blaadjes, die samen door één bladsteel verbonden zijn met de stengel. Aan een okselknop kun je zien of je blad enkelvoudig is of samengesteld is. Bij een enkelvoudig blad volgt na de okselknop één blaadje, terwijl bij een samengesteld blad er meerdere blaadjes volgen. Naast de hoeveelheid blaadjes en de nervatuur, is er nog een ander kenmerk waar je bladeren aan kunt indelen, namelijk de bladrand. Je kunt bij de bladrand gave en ingesneden bladranden onderscheiden. Bij een gaaf blad kun je nog een verschil maken tussen een recht blad (dat noemen we gaaf) of een gebobbeld blad (dit noemen we gegolfd). Er zijn vier soorten ingesneden bladranden. Gezaagd, getand, gekarteld en gelobd.

bladrand

bladvorm

nervatuur

Stengels hebben meerdere functies. Ze dragen bloemen en bladeren. Daarnaast zorgen ze voor het transport van het water met de voedingsstoffen vanuit de wortels naar de bladeren en bloemen toe.

Het transport van het water en de voedingsstoffen loopt door de vaten. Vaten zijn lange, dunne buisjes en liggen in groepjes bijelkaar. Deze groepjes worden vaatbundels genoemd. Vaatbundels beginnen in de wortel en lopen door de stengel naar bladeren, bloemen en knopen. Er zijn twee soorten vaten: houtvaten en bastvaten. Houtvaten vervoeren water en zouten van de wortels naar de bladeren (anorganische stroom), bastvaten vervoeren water en assimilatieproducten van de bladeren naar alle delen van de plant (organische stroom). Als ezelsbruggetje kun je het verschil tussen bastvaten en houtvaten als volgt onthouden:

Bastvaten gaan naar Beneden en de Houtvaten gaan omHoog.

Cannabis is een kruidachtige plant. Deze planten sterven elke winter bovengronds af en moeten in het voorjaar weer opnieuw gaan groeien. Daardoor ontwikkelen de stengels maar een beperkte breedte. Houtachtigen sterven 's winters niet af en worden dus elk jaar dikker. De breedte-groei vindt alleen plaats in voorjaar en zomer, in de winter groeit de plant niet. In het voorjaar ziet het gevormde hout er anders uit dan in de zomer. De houtvaten die in het voorjaar worden gevormd zijn groot zodat ze veel water kunnen vervoeren, hebben dunne wanden en zijn licht van kleur. De houtvaten die in de zomer worden gevormd zijn nauw omdat ze minder water vervoeren, hebben dikke wanden en zijn donkerder van kleur. Hierdoor kun je in de dwarsdoorsnede van een (boom)stam de verschillende seizoenen herkennen. Het in het voorjaar en de zomer gevormde hout wordt jaarring genoemd. In de bast kan je geen jaarringen onderscheiden.

Het transport van water en opgeloste stoffen vindt plaats in nieuw gevormde hout- en bastvaten. Het nieuw gevormde hout wordt spinthout genoemd. Het oude hout wordt samengedrukt en verliest daardoor zijn transport functie. Dit hout, ook wel kernhout genoemd, dient dan alleen nog voor stevigheid.

Door de capillaire werking van de houtvaten wordt het water in de houtvaten als een soort draad omhoog getrokken. De capillaire werking is mogelijk doordat de houtvaten nauw zijn. De cohesiekrachten waardoor de watermoleculen bij elkaar blijven en de adhesiekrachten waarmee de watermoleculen aan de houtvatwand worden vastgehouden zijn samen groter dan de zwaartekracht.

Van boven naar onder zijn de volgende onderdelen aan de stengel van een plant te herkennen:

1. Eindknop; dit is de plek waar in het volgende jaar de stengel uitgroeit.
2. Lid; het gedeelte van de stengel dat zich tussen twee knopen bevindt.
3. Bladoksel; de hoek tussen een blad en het stengeldeel waaraan het bevestigd is.
4. Knoop; de plaats waar een blad aan de stengel vastzit.
5. Okselknop; dit is de plek waar in het volgende jaar een zijstengel uit kan groeien.

Door de stengels van een plant kun je planten indelen in twee groepen: houtachtige planten en kruidachtige planten. Hennep is een kruidachtige plant. Kruidachtige planten zijn stevig door het vervoer van water in de stengel. Als je deze planten geen water geeft, wordt de stengel slap. Houtachtige planten zijn stevig door het hout dat in de stengels verwerkt zit. Ook zonder water blijven deze stengels stevig. Je kunt de stengel van een plant vergelijken met het skelet van de mens. Beide zorgen voor de stevigheid en vorm.

Hennep neemt via de wortels water en zouten op. Dit geldt ook voor alle andere planten, struiken en bomen. Het transport van het water en de voedingsstoffen loopt door hout- en bastvaten van de wortels naar de bladeren. Een plaatje van de doorsnede van een wortel kan je vinden op 'bouw van wortels'.

Als hennep water en zouten uit de grond opneemt, worden deze voedingsstoffen via de wortelharen naar de hout- en bastvaten getransporteerd. De zouten worden door de endodermiscellen actief naar de centrale cilinder getransporteerd. Er ontstaat een hogere concentratie zouten in de cilinder dan daarbuiten. Zo komt een sapstroom op gang.

Door de grote concentratie aan zouten in de cilinder, stroomt er vervolgens water naar de cilinder toe. Dit is een passief proces (het kost de plant geen energie) dat osmose wordt genoemd. Deze vaten brengen het water en de zouten vervolgens naar de stengel en bladeren.

Bij osmose stroomt het water door een semipermeabel membraan. Er treedt dan een netto waterverplaatsing op van de oplossing met de laagste concentratie naar de oplossing met de hoogste concentratie. Hierdoor daalt de concentratie van deze laatste oplossing. Doordat er bij de oplossing met de laagste concentratie water weggaat, stijgt de concentratie van deze oplossing.

Als de hennepplant niets doet zouden de concentraties uiteindelijk gelijk worden. Hierdoor zou de sapstroom stilgelegd worden. Door actief transport van zouten naar de centrale cilinder blijft het concentratieverschil bestaan. Het water blijft dus naar de centrale cilinder stromen. De sapstroom kan zo blijven bestaan.

Om te voorkomen dat het water met de opgeloste zouten terugstroomt zitten er in de celwanden van de endodermiscellen kurkbandjes. Deze worden de bandjes van Caspary genoemd (vernoemd naar diegene die ze ontdekt heeft). Deze kurkbandjes zitten alleen in de wanden die loodrecht op de schorscellen staan. Doordat het water nu niet terug kan stromen stijgt de druk in de houtvaten. Dit verschijnsel heet worteldruk. De bijdrage van deze worteldruk is niet zo groot.

Voor het grootste deel komt de opwaartse sapstroom tot stand doordat water verdampt uit de bladeren. Water verdampt uit de bladeren wanneer de huidmondjes van de bladeren openstaan en de concentratie water in de lucht lager is dan in de luchtholtes van het blad. Door deze verdamping verplaatst het water uit de houtvaten zich naar boven om de plek van het verdampte water in te nemen. Dit kan plaatsvinden door de capillaire werking. Door de capillaire werking van de vaten wordt het water 'omhoog getrokken'. Doordat de houtvaten heel erg nauw zijn, zijn de cohesiekrachten en de adhesiekrachten samen groter dan de zwaartekracht. De sapstroom komt dus op gang door verschillende processen.

Wortels zijn belangrijk voor het opnemen van water met voedingsstoffen. Je kunt twee soorten wortelstelsels onderscheiden:

• Bijwortels, waarbij de wortels allemaal even dik en lang zijn en in een krans groeien (bijvoorbeeld een graspol en hennep)
• Een hoofdwortel met zijwortels, waarbij de hoofdwortel dik en lang is en recht naar beneden groeit (bijvoorbeeld een winterpeen).

bijwortels van de hennepplant	hoofdwortel van een winterpeen

Een plant gebruikt zijn wortels om water en de voedingsstoffen op te nemen. Dat doet hij met de wortelharen, die aan de uiteinden van de wortels zitten. Het opgenomen water wordt naar de hout- en bastvaten getransporteerd. Deze vaten liggen in het midden van de wortel. Samen worden ze ook wel de centrale cilinder genoemd. De buitenste laag cellen van de centrale cilinder heet endodermis. Buiten de centrale cilinder liggen de parenchymcellen. Parenchym wordt ook wel steunweefsel genoemd. De buitenste laag cellen van de wortel heet epidermis. De wortelharen zijn uitgegroeide epidermiscellen.

In de winter sterven veel planten bovengronds af, maar de wortels blijven in leven. In deze wortels wordt dan reservevoedsel bewaard zodat de plant in de lente weer uit kan groeien.

Bij celdeling deelt een cel, de moedercel genoemd, zich in twee nieuwe cellen. Dit zijn de dochtercellen. Bij dit soort celdelingen blijft de hoeveelheid erfelijke informatie hetzelfde. De kernen van de dochtercellen hebben hetzelfde genotype als de moedercel. Een celdeling waarbij de informatie van de dochtercel hetzelfde is als de erfelijke informatie in de moedercel wordt een gewone celdeling of mitose genoemd. Deze deling vindt plaats om de plant te laten groeien, of voor vervanging van ouder cellen of herstel.

Bij een gewone celdeling deelt de celkern van de cel zich eerst in tweën. Dit is de kerndeling. Vlak voor de kerndeling vormt elke chromosoom een tweede draad erbij. Deze draad is een identieke kopie van de eerste draad. Beide draden bevatten precies dezelfde informatie voor erfelijke eigenschappen. Beide 'draden' zitten aan elkaar. Deze draden heten nu geen chromosoom, maar chromatide. Bij de kerndeling wordt van elke dubbele chromosoom (die dus bestaat uit twee chromatiden) door een trekdraad één chromatide naar elke pool toegetrokken Elke dochtercel ontvangt één van beide chromatide van beide chromosomen van een chromosomenpaar. Na de deling zijn de chromosomenparen dus weer compleet. Er vormen zich twee nieuwe dochtercellen. Beide dochtercellen zijn dus een identieke kopie van de moedercel. In formule wordt dit opgeschreven als 2n=2n+2n.

Naast de mitose is er nog een ander soort celdeling. De reductiedeling of meiose. Reductie betekent vermindering. Het aantal chromosomen per cel wordt bij deze deling verminderd. Deze celdeling zorgt voor de vorming van geslachtscellen. Geslachtscellen zijn belangrijk bij de bevruchting en dus de voortplanting van cellen. Geslachtscellen bevatten een enkelvoudig stel chromosomen.

Een reductiedeling begint hetzelfde als een normale celdeling. Het verschil met de mitose begint bij stap drie. Van de dubbele chromosomen wordt er niet een chromatide naar elke pool toegetrokken, maar van elk chromosomenpaar wordt er 1 chromosoom (bestaat uit twee chromatiden) naar de polen getrokken. In de twee nieuwe cellen die ontstaan zijn is er van elk chromosomenpaar nu een aanwezig. Deze bestaat nog steeds uit twee chromatiden.

De volgende fase van de meiose breekt nu aan. De twee chromosomen worden uit elkaar getrokken door de trekdraden. Naar elke pool gaat nu een chromatide toe. De cellen die nu ontstaan bestaan uit een chromosoom van elk chromosomenpaar. In formule ziet dit er als volgt uit: 2n=n+n.

De eigenschappen van een hennepplant, zoals bloemkleur en grootte, liggen vast in het erfelijk materiaal. Dat erfelijk materiaal is opgeslagen in chromosomen in de celkernen. Chromosomen lijken op lange dunne draden die met een microscoop niet zichtbaar zijn op het moment dat de cel in rust is. Chromosomen worden pas zichtbaar als cellen zich gaan delen. Alle lichaamscellen hebben hetzelfde erfelijk materiaal bij zich op de chromosomen.

Bij hennep komen, net als bij mensen, chromosomen voor in paren. Hennep heeft 10 paar chromosomen, de mens heeft 23 paar. Alle lichaamscellen van hennep hebben 10 paar chromosomen. De twee chromosomen van zo'n paar bevatten informatie voor dezelfde erfelijke eigenschappen. Het zijn homologe chromosomen. Alle chromosomen bij elkaar, gegroepeerd volgens bepaalde regels, wordt een chromosomenportret of karyogram genoemd.

Een hennepplant heeft heel veel erfelijke eigenschappen. De informatie hiervoor ligt verspreid over de 10 paar chromosomen. Dat betekent dat de er informatie voor meer dan één eigenschap op een chromosoom ligt. De informatie voor één eigenschap wordt een gen genoemd. Omdat in elke lichaamscel de chromosomen in paren voorkomen heb je elk gen dus ook in paren in elke lichaamscel. Een genenpaar kan bestaan uit gelijke genen of twee verschillende genen.

Eén paar chromosomen bevat de informatie die het geslacht bepaalt. Deze chromosomen heten de geslachtschromosomen. Mannelijke lichaamscellen hebben een X- en een Y-chromosoom en vrouwelijke lichaamscellen hebben twee X-chromosomen.

Tegenover lichaamscellen staan de geslachtscellen. Die cellen hebben alle chromosomen slechts in enkelvoud, in plaats van in paren. Een geslachtscel van een hennepplant heeft dus 5 chromosomen. De geslachtscellen hebben dus één X-chromosoom, of één Y-chromosoom. In geslachtscellen heb je van elk genenpaar dus ook een enkele gen in een cel. Bij de bevruchting versmelten de mannelijke en vrouwelijke geslachtscellen. Een bevruchte eicel heeft daarna weer een complete set chromosomen. Deze set chromosomen verschilt van de set chromosomen van zowel de vader als de moeder.

Er is dus één paar chromosomen die het geslacht bepaalt. Een mannelijke plant heeft een XY-paar chromosomen en een vrouwelijke plant heeft een XX-paar chromosomen. Een vrouwelijke plant kan dus nooit mannelijk worden want die heeft geen Y chromosoom. Omgekeerd kan een mannelijke plant nooit veranderen in een vrouwelijke plant want de mannelijke cellen hebben maar één X chromosoom.

Wanneer twee geslachtscellen met elkaar versmelten, spreken we van bevruchting. Het genotype van een plant wordt bepaald op het moment van bevruchting.

Planten verschillen in uiterlijke kenmerken. Zo zijn er verschillende vormen van de Cannabisplant. Ook de mannelijke planten en de vrouwelijke planten verschillen in uiterlijk. Deze zichtbare kenmerken worden het fenotype genoemd. Elke plant en elk mens heeft duizenden eigenschappen die samen het fenotype bepalen. Deze informatie voor deze eigenschappen ligt in de celkernen. Elke cel van een plant bevat alle informatie voor alle erfelijke eigenschappen. Deze informatie ligt in de chromosomen.

De erfelijke informatie die in de chromosomen ligt vastgelegd wordt het genotype genoemd. Het genotype van een hennepplant bepaald heel veel eigenschappen van deze plant. Toch worden niet alle eigenschappen bepaalt door het genotype. Het fenotype van een plant wordt, behalve door het genotype, ook bepaalt door invloeden uit het milieu. Zo kunnen twee hennepplanten met dezelfde erfelijke eigenschappen, die op twee heel verschillende plekken staan er heel anders uitzien. Dit kan bijvoorbeeld komen door verschillen in de hoeveelheid water en zon die de planten krijgen. Hierdoor kan de ene plant heel groot worden, en de andere heel klein blijven. Het fenotype van de planten is dan anders, terwijl het genotype hetzelfde is.

De hennepplant plant zich geslachtelijk voort. Naast geslachtelijke voortplanting is er ook een andere manier van voortplanting, ongeslachtelijke voortplanting. Er zijn verschillende manier van ongeslachtelijke voortplanting:

• Stekken
  Een stuk stengel of blad afgeknipt van een plant groeit uit tot een nieuwe plant.
• Knollen
  Een knop is een verdikt stuk stengel onder de grond. Uit deze knollen komen knoppen. Deze knoppen kunnen uitlopen en een nieuwe plant vormen. Het eerste voedsel voor de groei van de plant komt uit de knol. Een voorbeeld van een knol is een aardappel.
• Bollen
  Een Bol bestaat uit een bolschijf met rokken. Rokken zijn verdikte bladeren met heel veel reservevoedsel. Tussen de verschillende rokken bevinden zich knoppen. De knoppen kunnen met het reservevoedsel uit de rokken uitgroeien tot nieuwe planten. Een voorbeeld van een Bol is een Ui.
• Uitlopers
  Uitlopers zijn stengels waaraan op bepaalde plaatsen konge planten ontstaan. Als deze planten worden gescheiden van de ouderplant, kunnen ze zelfstandig voortbestaan. Een voorbeeld van een uitloper is een aarbei.

Bij ongeslachtelijke voortplanting zijn geen geslachtscellen betrokken en vindt geen bevruchting plaats. De nieuwe plant is precies hetzelfde als de ouderplant. Het genotype is identiek aan dat van de ouders.

Cannabis is een tweehuizige plant. Dat betekent dat de planten net als bij mensen óf vrouwelijk óf mannelijk zijn. Vrouwelijke en mannelijke planten zijn te herkennen aan hun uiterlijk. Vrouwelijke planten zijn klein en struikachtig en hun bloemen hebben stampers. Mannelijke planten zijn lang en open, hun bloemen hebben meeldraden.

Cannabis plant zich, net als de mens, geslachtelijk voort. Bij geslachtelijke voortplanting vindt altijd bevruchting plaats. Dit in tegestelling tot ongeslachtelijke voortplanting, waarbij geen bevruchting plaats vindt. Hierbij ontstaat een nieuwe plant uit een deel van één enkele 'ouder'plant bijvoorbeeld uit een bol (een ui), een knol (een aardappel) of een uitloper (aardbei).

Bij geslachtelijke voortplanting ontstaat er steeds nieuwe genotypen. Het ontstaan van nieuwe genotypen kan ook ongewenst zijn. Bij het kweken van bepaalde soorten cannabis zijn sommige eigenschappen meer gewenst dan andere. Daarom wordt kunstmatige selectie toegepast. Hierbij worden de meest gunstige erfelijke eigenschappen uit de verschillende soorten gebruikt voor verdere kruisingen. Zo probeert men een combinatie van de meest gunstige eigenschappen samen te voegen in één plant. Dit wordt veredeling genoemd. Daarna wil je deze soort behouden. De nakomelingen moeten dus hetzelfde genotype hebben als de ouderplant. Dit kan niet met geslachtelijke voortplanting maar wel bij ongeslachtelijke voortplanting.

Bij geslachtelijke voortplanting zijn geslachtscellen betrokken. De vrouwelijke geslachtscellen heten eicellen en bevinden zich in de stamper. De mannelijke geslachtscellen heten stuifmeelkorrels en worden door de meeldraden gemaakt.

Na de bestuiving kunnen de stuifmeelkorrels de eicellen bevruchten. Als de stuifmeelkorrel op een stempel van een andere hennepplant is gekomen, vormt deze korrel een buis, de stuifmeelbuis. Deze stuifmeelbuis groeit door de stijl naar een zaadbeginsel in het vruchtbeginsel (zie bouw van bloemen). De kern van de stuifmeelkorrel kan zo door de stuifmeelbuis bij de kern van de eicel komen. Elke stuifmeelkorrel vormt een eigen stuifmeelbuis en iedere stuifmeelbuis groeit naar een ander zaadbeginsel. Omdat een vruchtbeginsel meerdere zaadbeginsels bevat, kunnen dus meerdere eicellen bevrucht raken. Hierdoor kunnen meerdere zaden ontstaan.

Bij de bevruchting versmelten de mannelijke en de vrouwelijke geslachtscellen. De bevruchte eicel groeit uit tot een kiem. Tijdens deze groei onstaan er heel veel nieuwe cellen. Uit dit kiemplantje kan een nieuwe plant voortkomen. De kiem wordt omgeven door het zaadbeginsel, dat uitgroeit tot zaad. De zaden kunnen worden gebruikt voor het kweken van nieuwe planten. Uit hennepzaad kan ook olie worden geperst en ze kunnen dienen als eiwitrijke voeding.

Erfelijk materiaal

Van het zaad dat na de bevruchting is ontstaan, zal nadat het gezaaid is, ongeveer de helft uitgroeien tot mannelijke planten en de andere helft tot vrouwelijke planten. Al deze planten zullen zowel eigenschappen van de vader als van de moeder hebben. Dit komt doordat de eigenschappen van een plant zijn vastgelegd in het erfelijk materiaal. Erfelijk materiaal bevindt zich in de kern van alle lichaamscellen, en ook van geslachtscellen. Door versmelting van een stuifmeelkorrel en een eicel komt het erfelijk materiaal van beide ouders samen. Nakomelingen lijken daardoor altijd een beetje op hun vader en een beetje op hun moeder. Dit geldt behalve voor planten ook voor mensen.

De theorie van de erfelijkheid wordt genetica genoemd.

Het overbrengen van stuifmeelkorrels van een meeldraad naar de stamper van dezelfde plantensoort heet bestuiving. Bestuiving kan door insecten of door de wind gebeuren. Planten die door de wind worden bestoven, worden windbloemen genoemd.Deze bloemen zijn vaak onopvallend en klein. Planten die door insecten worden bestoven, worden insectenbloemen genoemd. Deze zijn vaak groot en opvallend gekleurd, zodat ze goed zichtbaar zijn voor de insecten. Ook kunnen insectenbloemen erg lekker ruiken, de insecten komen dan op de geur af.

Bij hennep wordt het stuifmeel verspreid door zowel de wind als door insecten. De hennepbloemen vallen niet op wat betreft kleur, maar de insekten worden gelokt door de sterke geur van de hars die bloemen produceren. Deze hars is als kleine pareltjes te zien op de vrouwelijke bloemen.

Insecten komen af op de nectar die door de plant aangemaakt wordt. Bij het opzuigen strijken de insecten met hun rug langs de meeldraden van de plant. Daarbij blijven de stuifmeelkorrels plakken aan de rug van het insect. Dit komt doordat stuifmeelkorrels ruw en kleverig zijn. Bij het bezoeken van de volgende bloem laten de stuifmeelkorrels los doordat de insect langs de stempel strijkt. Insecten bezoeken vaak één bloemensoort. Hierdoor is de kans op bestuiving vrij groot. Insectenbloemen maken dan ook in verhouding tot windbloemen weinig stuifmeel aan.

De kans dat een plant bestoven wordt door de wind is niet zo groot. Het stuifmeel moet per toeval op een stempel van een (vrouwelijke) plant van dezelfde soort komen. Windbloemen zoals hennep maken daarom veel stuifmeel aan. Verder zijn de helmknoppen van een hennepplant lang en steken uit buiten de kroonbladeren. Zo kan de wind makkelijk bij het stuifmeel komen. De stempels van een windbloem zoals een hennepplant zijn groot em veervorming. Bovendien steken ze uit buiten de bloembladeren. Dit maakt de kans op bestuiving iets groter.

Er zijn twee vormen van bestuiving: kruisbestuiving en zelfbestuiving. Bij kruisbestuiving komt het stuifmeel van de ene plant op de stempel van een andere plant van dezelfde soort terecht. Bij zelfbestuiving komt het stuifmeel op de stempel van dezelfde plant terecht. Dit kan alleen bij planten die tweeslachtig zijn.